Spelers: 1-4
Speelduur: 30 min per speler
Leeftijd: 10+
De sneeuw is hier!
Ver ten zuiden van de Everdell vallei, voorbij de sneeuw bedekte bergen van Spirecrest, ligt het woeste land Silverfrost. De boswezens hier hebben een speciale band met grote, legendarische wezens die hen te hulp kunnen schieten als de vuurbakens worden verlicht.
Een plek waar vuur en warmte gelijkstaan aan overleven, en dagelijks sneeuwruimen als normaal wordt beschouwd. Hoe overleven en gedijen we in een plek waar winter en kou domineren?
Everdell is een begrip geworden in de wereld van bordspellen. Met acht uitbreidingen op het basisspel was er wellicht geen plek meer op tafel. Waarschijnlijk daarom is Silverfrost, net als Farshore, als Stand Alone* uitgebracht. Iets wat persoonlijk mijn voorkeur geniet. daar ik geen fervent koper van uitbreidingen ben. Ik had dan ook enorm veel zin in het spelen en reviewen van deze stand alone variant op het geliefde Everdell!
*spel is los te kopen en te spelen zonder het origineel
Doel van het spel:
Everdell: Silverfrost borduurt voor op het worker placement mechanisme van zijn voorgangers. Je plaatst arbeiders op locaties om grondstoffen te vergaren en gebruikt deze om gebouwen te bouwen en boswezens aan je nederzetting te binden. Je probeert zo je stad uit te breiden en tegelijk missies te voltooien voor het gilde via missiekaarten waarop specifieke bouw- en verzameldoelen staan.
Je gebouwen en boswezens kunnen bonussen opleveren waarmee je sneller grondstoffen of meer punten verzamelt. De speler die na vier seizoenen en na het smelten van de sneeuw de meeste punten heeft, wint.
De berg die nu dienst doet tegenover de boom uit Everdell is ook als eenvoudig speelbord neer te leggen. Je kunt vrij snel aan je potje Silverfrost beginnen.
Winter als je grootste tegenstander
Dit keer geen boom die centraal staat, maar een berg. De bakens op de bergen zijn speciale plaatsen waar één arbeider kan komen om de hulp van een groot wezen in te roepen. Zo’n actie kost een vuurtoken. Vuurtokens zijn geen grondstoffen, maar kunnen vergaard worden op de speelkaart of via speciale boswezens.
Waar je je in Everdell voorbereidde op de winter, maak je nu de winter zelf mee. Naarmate het seizoen verschuift zal de winter steeds meer haar intrede doen en hiermee valt er heel veel sneeuw. De sneeuwbedekte gebouwen en boswezens in je stad en op het bord kunnen met behulp van vuurtokens worden geruimd. Dit is erg belangrijk want sneeuwbedekte kaarten kunnen niet gebruikt worden en leveren dus geen punten op. Sneeuwruimen zelf geeft dan ook extra punten als beloning. Het is dan ook verstandig je vuurtokens goed te managen.
Nieuw is verder het schoorsteenfiche. Dit token zorgt ervoor dat een boswezen meteen zonder kosten te betalen in een gebouw kan komen wonen. Deze mechaniek is slechts twee keer te gebruiken in het spel, tenzij een specifieke kaart anders zegt. De zoektocht naar de juiste bewoner bij het juiste gebouw voelt nu als een uitdaging in plaats van een logisch gevolg van het spel. Wat dit betreft voelt heel Silverfrost als een spel waarin alles duur is en de grondstoffen schaars zijn
Je ranger is een speciale, dappere arbeider die o.a. extra vuurtokens voor je kan vergaren.
Oordeel:
Wat je moet accepteren is dat dit niet meer de oude Everdell is, waar je 15-16 kaarten gaat neerleggen. Sterker nog dit is een doelkaart die je 10 punten zou kunnen opleveren, zo lastig is het. Belangrijker is het managen van je vuurtokens en het sneeuwruimen. Dit voelt aan het begin alsof je soms een kansloze missie aan het volbrengen bent omdat alles te duur en schaars is. Nu begrijp ik dat dit juist de charme van Silverfrost is.
Zoals bij vele spellen is je tweede potje dan ook een stuk leuker dan het eerste potje.
Ik heb met twee of drie spelers evenveel plezier gehad.
Samengevat wil ik zeggen dat Silverfrost een volwassenere versie van Everdell is. Het spel voelt lastiger en uitdagender, net als dat een strenge winter lastiger is dan een warme lente.
Gek genoeg is er in de originele Everdell een groter sneeuwbaleffect dan in deze ondergesneeuwde variant. Iets wat de spanning hooghoudt als je echt móet winnen bij bordspelletjes.
In de basis is het spel zeer eenvoudig. Maar de keuzestress kan hoog zijn en je beslissingen zijn belangrijk. Daar houd ik van. Nogmaals ik ben geen koper van uitbreidingen en ik heb Everdell in de kast staan. En ik kan iedereen die van die basisgame genoot deze variant ten zeerste aanraden!
10
8.1
Nieuws 
Prijsreactie 
Forum 
Shopsurvey